Spis treści
Spis treści
Twoje ciało wytwarza ponad 50 hormonów, czyli przekaźników chemicznych produkowanych przez gruczoły dokrewne. Te substancje chemiczne krążą w twoim krwiobiegu, regulując wiele funkcji biologicznych – od rozmnażania i wzrostu po wytwarzanie energii. Kiedy masz zrównoważony poziom hormonów, czujesz się zdrowy i masz stały poziom energii. Ale kiedy tracą równowagę, czujesz się źle, a poziom twojej energii spada.
Zaburzenia równowagi hormonalnej mogą wynikać z różnych przyczyn – organizm może wytwarzać za dużo lub za mało jednego lub kilku hormonów, albo może dojść do zaburzeń w funkcjonowaniu lub wydzielaniu hormonów. Nierównowagę hormonalną może powodować wiele czynników, w tym styl życia (brak aktywności fizycznej, niezdrowa dieta, niewystarczająca ilość snu, przewlekły stres), problemy zdrowotne, niektóre leki oraz predyspozycje genetyczne.
Do typowych objawów zaburzeń równowagi hormonalnej należą:
Naturalne przywrócenie równowagi hormonalnej zaczyna się od zdrowej diety, radzenia sobie ze stresem i wystarczającej ilości snu. Przyjmowanie niektórych suplementów, w tym witaminy D, cynku, kwasów tłuszczowych omega-3, witamin z grupy B i magnezu, może również pomóc w następujący sposób:
Czytaj dalej, żeby poznać naturalne suplementy i witaminy, które pomagają zrównoważyć poziom hormonów, i dowiedzieć się, jak zadbać o swoje zdrowie hormonalne dzięki skutecznym, naturalnym rozwiązaniom.
Podobnie jak witaminy A, E i K, witamina D jest witaminą rozpuszczalną w tłuszczach. Nazywają ją „witaminą słońca”, bo twoja skóra wytwarza witaminę D, gdy jest wystawiona na działanie promieni słonecznych.
Ponad 40% Amerykanów ma niedobór witaminy D. Wynika to z tego, że większość ludzi nie spędza wystarczająco dużo czasu (około 15–20 minut) na opalaniu się. Wzrost zanieczyszczenia powietrza spowodował też zmniejszenie ekspozycji na światło słoneczne. Osoby o ciemnej karnacji i osoby starsze też wytwarzają mniej witaminy D pod wpływem promieni słonecznych.
Witamina D jest niezbędna dla dobrego zdrowia i pełni wiele funkcji. Wspomaga układ odpornościowy, pomagając organizmowi zwalczać wirusy i bakterie. Mięśnie potrzebują witaminy D do ruchu, komórki potrzebują jej do regulacji wzrostu, a nerwy – do sprawnej komunikacji między ciałem a mózgiem. Wygląda na to, że witamina D ma też pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne i funkcje poznawcze.
Witamina D wspiera też zdrowie kości i pomaga zapobiegać osteoporozie. Wspomaga tworzenie, wzrost i utrzymanie kości poprzez zwiększenie wchłaniania wapnia w jelicie cienkim oraz zmniejszenie jego wydalania przez nerki. Hamuje też działanie parathormonu (PTH), który pobudza uwalnianie wapnia z kości do krwiobiegu.
Tarczyca też potrzebuje witaminy D, żeby normalnie funkcjonować i utrzymać równowagę hormonów tarczycy. To ważne, bo hormony tarczycy regulują wiele funkcji organizmu, w tym metabolizm, tętno, trawienie, wzrost i temperaturę ciała.
Chociaż nie wiadomo dokładnie, jak witamina D wpływa na pracę tarczycy, badania wykazały, że suplementacja witaminą D pomaga chronić tarczycę poprzez obniżenie poziomu przeciwciał przeciwtarczycowych. W metaanalizie dotyczącej pacjentów z powszechną postacią niedoczynności tarczycy, zwaną zapaleniem tarczycy typu Hashimoto , stwierdzono, że osoby cierpiące na tę chorobę miały znacznie niższy poziom witaminy D.
Badania pokazują też, że suplementacja witaminą D może poprawić wrażliwość na insulinę u osób z cukrzycą. W randomizowanym badaniu klinicznym wykazano, że u osób z cukrzycą, które codziennie przyjmowały 4 000 jednostek międzynarodowych (IU) witaminy D, odnotowano znaczny spadek poziomu hemoglobiny A1C, która jest wskaźnikiem średniego poziomu cukru we krwi w dłuższym okresie.
Witamina D odgrywa również rolę w produkcji hormonów steroidowych oraz hormonów płciowych zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, w tym testosteronu, estrogenu i progesteronu. Jedno z badań przeprowadzone na grupie ponad 350 kobiet w wieku rozrodczym wykazało, że poziom witaminy D ma związek z kilkoma hormonami ważnymi dla płodności. Z metaanalizy wynika, że codzienne przyjmowanie umiarkowanych dawek witaminy D może zwiększyć szanse na zajście w ciążę u kobiet z problemami z płodnością.
W kolejnych badaniach stwierdzono związek między witaminą D a poziomem testosteronu. Faceci z niskim poziomem witaminy D we krwi mają zazwyczaj niższy poziom testosteronu i na odwrót. Wykazano również, że suplementacja witaminą D podnosi poziom testosteronu u mężczyzn.
Niedobór witaminy D może zwiększać ryzyko wystąpienia uderzeń gorąca– częstego objawu zaburzeń równowagi hormonalnej u kobiet w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym, spowodowanego wahaniami poziomu estrogenu. Badanie przeprowadzone na grupie 210 kobiet po menopauzie wykazało, że spadek poziomu witaminy D był istotnie powiązany z uderzeniami gorąca.
Zalecane dzienne spożycie (RDA) witaminy D wynosi 400 IU dla niemowląt, 600 IU (lub 15 mikrogramów) dla dzieci i dorosłych poniżej 70. roku życia oraz 800 IU dziennie dla dorosłych powyżej 70. roku życia.
Jako suplement witamina D jest dostępna w postaci czystej, w połączeniu z wapniem lub jako składnik preparatu multiwitaminowego. Suplementy witaminy D mogą pochodzić z produktów roślinnych (ergokalcyferol/witamina D2) lub zwierzęcych (cholekalcyferol/witamina D3). D3 może być lepszym wyborem, bo bardziej podnosi poziom we krwi i działa dłużej niż D2. Bardzo niewiele produktów spożywczych zawiera naturalnie witaminę D. Dobrymi źródłami są: mleko i płatki śniadaniowe wzbogacone witaminą D, tłuste ryby (pstrąg, tuńczyk, łosoś, makrela), olej rybny, czerwone mięso oraz żółtka jaj.
Bezpieczna górna granica spożycia witaminy D dla dorosłych i dzieci powyżej 9. roku życia wynosi 4 000 IU dziennie. Spożywanie zbyt dużej ilości witaminy D z suplementów może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie, w tym powodować nudności, wymioty, osłabienie mięśni, utratę apetytu, ból oraz kamienie nerkowe. Niezwykle wysokie stężenia mogą powodować zatrucie i prowadzić do niewydolności nerek, zaburzeń rytmu serca, a nawet śmierci. Suplementy witaminy D mogą wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, w tym z lekiem odchudzającym Orlistatem, statynami, sterydami, takimi jak prednizon, oraz niektórymi lekami moczopędnymi.
Wysokie dawki witaminy D należy przyjmować wyłącznie pod nadzorem lekarza i tylko przez określony czas. Jeśli wydaje ci się, że masz niedobór witaminy D, porozmawiaj z lekarzem i zrób badania, żeby ustalić odpowiednią dawkę.
Cynk to mikroelement, którego organizm potrzebuje w niewielkich ilościach, żeby zachować homeostazę i prawidłowo funkcjonować. Jest niezbędny do wzrostu, rozwoju i rozmnażania, a także wspomaga układ odpornościowy, zdrowie skóry i gojenie się ran. Cynk ma właściwości przeciwutleniające, chroniąc komórki przed uszkodzeniami spowodowanymi przez wolne rodniki. Jest niezbędny dla zmysłu smaku i węchu oraz wspomaga krzepnięcie krwi.
Jeśli chodzi o równowagę hormonalną, cynk wspomaga działanie i produkcję kilku hormonów, w tym estrogenu, progesteronu, testosteronu i kortyzolu. W jednym z badań stwierdzono, że cynk podany dożylnie hamował wydzielanie kortyzolu, hormonu stresu.
Tarczyca i układ rozrodczy też potrzebują cynku, żeby działać prawidłowo. W niewielkim badaniu stwierdzono, że suplementacja cynkiem pozytywnie wpłynęła na poziom hormonów tarczycy u studentów z niedoborem cynku.
Suplementacja cynkiem może też pomóc złagodzić objawy zespołu policystycznych jajników (PCOS) , zwłaszcza u kobiet, które mają kłopoty z utrzymaniem prawidłowego poziomu lipidów i glukozy we krwi. Szacuje się, że od 5 do 10% kobiet w wieku rozrodczym cierpi na PCOS. Zaburzenia równowagi hormonów płciowych powodują zespół policystycznych jajników (PCOS) i mogą wpływać na zdrowie reprodukcyjne, metaboliczne i psychiczne kobiety, a także na jej ogólny stan zdrowia i wygląd.
Cynk pomaga regulować cykl menstruacyjny, wspomagając dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych i prawidłowe działanie receptorów estrogenowych. Przegląd badań dotyczących wpływu cynku na różne zaburzenia kobiecego układu rozrodczego wykazał, że suplementacja cynkiem może złagodzić objawy zespołu policystycznych jajników (PCOS), zmniejszyć ból związany z pierwotnym bolesnym miesiączkowaniem (bolesnymi cyklami menstruacyjnymi) oraz złagodzić objawy menopauzy. W innym badaniu stwierdzono, że przyjmowanie 31 miligramów cynku trzy razy dziennie, od jednego do czterech dni przed miesiączką, pomagało złagodzić ból i skurcze macicy.
U mężczyzn cynk może pomagać w utrzymaniu równowagi poziomu testosteronu. W przeglądzie ośmiu badań klinicznych i 30 badań na zwierzętach stwierdzono, że „niedobór cynku obniża poziom testosteronu, a suplementacja cynkiem poprawia ten poziom”. Naukowcy odkryli też, że umiarkowana suplementacja cynkiem odgrywa kluczową rolę w poprawie poziomu androgenów – grupy hormonów, które regulują wzrost mięśni i kości, zmianę głosu oraz rozwój płciowy u mężczyzn.
Niedobór cynku u mężczyzn może powodować impotencję i opóźnienie rozwoju płciowego. Poza tym cynk może pomóc w zmniejszeniu prostaty i cofnięciu łagodnego rozrostu prostaty (BPH) – schorzenia spowodowanego zaburzeniem równowagi między testosteronem a estrogenem.
Zalecane dzienne spożycie (RDA) cynku dla osób dorosłych powyżej 19. roku życia wynosi 11 miligramów dla mężczyzn i 8 miligramów dla kobiet. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią potrzebują więcej – nawet do 12 miligramów dziennie. Dopuszczalny górny poziom spożycia (UL) cynku wynosi 40 miligramów dziennie dla dorosłych. Spożycie zbyt dużej ilości cynku może negatywnie wpłynąć na wchłanianie miedzi i żelaza, a wysokie dawki mogą powodować mdłości i wymioty.
Ostrygi są zdecydowanie najlepszym źródłem cynku w pożywieniu – w 3 uncjach znajduje się aż 32 miligramy tego pierwiastka. Inne źródła to owoce morza, drób i mięso. Produkty pochodzenia roślinnego, w tym zboża, orzechy i fasola, zawierają mniejsze ilości cynku. Cynk pochodzenia roślinnego jest gorzej przyswajalny niż cynk pochodzenia zwierzęcego, bo rośliny zawierają fityniany, które wiążą się z cynkiem, zmniejszając jego biodostępność.
Dodatkowo cynk jest dostępny w postaci tabletek i pastylek. Wchodzi w skład większości suplementów multiwitaminowo-mineralnych i jest też dostępny w połączeniu z innymi minerałami, takimi jak wapń i magnez.
Kwasy tłuszczowe omega-3 to zdrowe tłuszcze, które wchodzą w skład błon komórkowych organizmu i są prekursorami hormonów. Pomagają komórkom prawidłowo funkcjonować, łagodzą stany zapalne oraz wspierają zdrowie psychiczne i poznawcze, a także układ sercowo-naczyniowy i hormonalny. Kwasy omega-3 mogą poprawiać zdrowie serca poprzez obniżanie poziomu cholesterolu całkowitego, „złego” cholesterolu LDL oraz trójglicerydów. Badania wskazują, że kwasy omega-3 mogą być pomocne w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów.
Jeśli chodzi o równowagę hormonalną, kwasy omega-3 są prekursorami hormonów zwanych eikozanoidami, które odgrywają ważną rolę w zapobieganiu i leczeniu powszechnych chorób. Mogą pomóc złagodzić bolesne miesiączki (dysmenorrhea), poprawiając stosunek eikozanoidów przeciwzapalnych (powstałych z kwasów omega-3) do eikozanoidów prozapalnych (powstałych z kwasów tłuszczowych omega-6).
W przypadku kobiet z problemami z płodnością suplementacja kwasami tłuszczowymi omega-3 może pomóc w zajściu w ciążę poprzez zwiększenie stosunku prostacykliny do tromboksanu – dwóch hormonów biorących udział w rozszerzaniu i zwężaniu naczyń krwionośnych. Badania pokazują, że przyjmowanie kwasów omega-3 w czasie ciąży może znacznie zmniejszyć ryzyko przedwczesnego porodu i niskiej masy urodzeniowej dziecka.
Przyjmowanie suplementów zawierających kwasy tłuszczowe omega-3 może pomóc niektórym kobietom z PCOS. Wyniki metaanalizy wskazują, że suplementacja kwasami tłuszczowymi omega-3 poprawia poziom hormonów i łagodzi przewlekłe stany zapalne u kobiet z PCOS.
Badanie przeprowadzone na 67 pacjentkach z zespołem policystycznych jajników (PCOS) wykazało, że przyjmowanie suplementów zawierających kwasy tłuszczowe omega-3 przez 3 miesiące skróciło długość cyklu miesiączkowego i poprawiło przepływ krwi w tętnicach macicznych. Badanie przeprowadzone na grupie 325 par kobiet – zarówno z zespołem policystycznych jajników (PCOS), jak i bez niego – wykazało, że u kobiet z najwyższym poziomem kwasów omega-3 prawdopodobieństwo wystąpienia PCOS było o 40% mniejsze w porównaniu z kobietami o najniższym poziomie tych kwasów.
Istnieją pewne dowody na to, że suplementacja kwasami omega-3 może również pomóc w zapobieganiu innym problemom zdrowotnym u kobiet, w tym stanom przedrzucawkowym, depresji poporodowej, objawom menopauzy, osteoporozie i rakowi piersi.
Istnieją trzy główne rodzaje kwasów omega-3: EPA (kwas eikozapentaenowy), DHA (kwas dokozaheksaenowy) i ALA (kwas alfa-linolenowy). EPA i DHA pochodzą z tłustych ryb i oleju rybnego, natomiast ALA pochodzi z roślin, w tym z orzechów włoskich, nasion lnu, nasion konopi i nasion chia. Jako suplement omega-3 są dostępne w postaci kapsułek z olejem rybnym albo oleju rybnego w butelkach, który można przyjmować łyżeczkami. Dostępne są też wegetariańskie kapsułki żelowe. Najlepiej brać oleje rybne podczas posiłków, żeby zwiększyć ich wchłanianie,
Chociaż nie ustalono zalecanego dziennego spożycia (RDA) dla kwasów tłuszczowych omega-3, Rada ds. Żywności i Żywienia przy Instytucie Medycyny ustaliła odpowiednie spożycie (AI) na poziomie 1,1 grama dziennie dla kobiet i 1,6 grama dziennie dla mężczyzn. FDA zaleca, żeby całkowite dzienne spożycie EPA i DHA łącznie nie przekraczało 3 gramów, z czego nie więcej niż 2 gramy powinno pochodzić z suplementów.
Do niepożądanych skutków ubocznych spożywania nadmiernych ilości kwasów tłuszczowych omega-3 zaliczają się: krwawienia, wysoki poziom cukru we krwi, biegunka, refluks żołądkowy, ból głowy, nudności, bezsenność oraz niskie ciśnienie krwi. Suplementy z kwasami omega-3 mogą wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, w tym z lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna i Coumadin.
Niezbędne dla zdrowia witamin z grupy B to grupa ośmiu witamin rozpuszczalnych w wodzie, w skład której wchodzą tiamina (B1), ryboflawina (B2), niacyna (B3), kwas pantotenowy (B5), pirydoksynę (B6), biotynę (B7), kwas foliowy (B9) oraz cyjanokobalaminę (B12). Codziennie potrzebujesz niewielkich ilości tych witamin, żeby komórki twojego organizmu działały prawidłowo i mogły wytwarzać energię z pożywienia.
Na przykład kobalamina (B12) jest niezbędna do produkcji czerwonych krwinek. Kwas foliowy (B9) wspomaga prawidłowy podział komórek, a pirydoksyna (B6) jest niezbędna do produkcji neuroprzekaźników. Niedobór witamin z grupy B może powodować problemy zdrowotne, w tym anemię, zaburzenia pracy serca i wątroby, osłabienie układu odpornościowego, wypadanie włosów i zmęczenie.
Witaminy z grupy B pomagają też regulować poziom hormonów, zwłaszcza B12, B6 i B3. Odgrywają rolę w syntezie i rozkładzie wielu hormonów.
Witamina B12 bierze udział w produkcji adrenaliny i kortyzolu – dwóch hormonów stresu wytwarzanych w nadnerczach. Wspomaga też pracę tarczycy. Badania pokazują, że osoby z niedoczynnością tarczycy mają niższy poziom witaminy B12 niż osoby bez problemów z tarczycą.
Witamina B6 pomaga regulować poziom estrogenu i dlatego może być jedną z kluczowych witamin dla równowagi hormonalnej kobiet. Jest on również potrzebny do przekształcenia tryptofanu w serotoninę, która następnie służy do produkcji melatoniny. Witamina B6 jest też proponowana jako środek na zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) i depresję przedmiesiączkową. Z przeglądu badań wynika, że przyjmowanie do 100 miligramów witaminy B6 dziennie może przynieść korzyści kobietom cierpiącym na te schorzenia.
Witamina B3 (niacyna) bierze udział w produkcji hormonów płciowych i stresowych oraz zwiększa wydzielanie hormonu wzrostu. Badania wskazują, że u kobiet z PCOS spożywanie wystarczającej ilości niacyny może pomóc w regulacji poziomu androgenów, czyli hormonów steroidowych odpowiedzialnych za rozwój i utrzymanie cech męskich.
Witaminy z grupy B znajdziesz w różnych produktach spożywczych, w tym w mięsie, drobiu, nabiale, rybach, jajkach, zielonych warzywach liściastych oraz niektórych produktach wzbogaconych. Możesz też przyjmować witamin z grupy B w postaci suplementu – w preparacie multiwitaminowym, jako część kompleksu witamin z grupy B albo osobno.
Zalecane dzienne dawki (RDA) różnych witamin z grupy B dla dorosłych wynoszą:
Z powodu braku wystarczających danych naukowych nie dla wszystkich witamin z grupy B ustalono zalecane dzienne spożycie (RDA). Jednak zalecane dzienne spożycie (najlepsze szacunki zapewniające odpowiednią podaż) dla dorosłych w przypadku innych witamin z grupy B wynosi:
Nie dla wszystkich witamin z grupy B ustalono dopuszczalny górny poziom spożycia (UL). Ustalono górne poziomy spożycia (UL) dla dorosłych w odniesieniu do następujących witamin z grupy B:
Do możliwych skutków ubocznych przedawkowania witamin z grupy B należą bezsenność, wahania nastroju, uszkodzenia nerwów oraz problemy z jelitami.
Magnez bierze udział w ponad 300 reakcjach metabolicznych. Jest niezbędny do metabolizmu białek, replikacji DNA i transkrypcji RNA. Ten minerał dostarcza też energii, reguluje poziom glukozy we krwi oraz dba o prawidłowe funkcjonowanie serca i układu nerwowego.
Podobnie jak wapń i witamina D, magnez jest niezbędny do utrzymania zdrowych kości. Wpływa na kości bezpośrednio, wspomagając tworzenie komórek kostnych, oraz pośrednio, oddziałując na hormon przytarczyc, który stymuluje przebudowę kości.
Jeśli chodzi o magnez i hormony, ten minerał wspomaga produkcję, regulację i wydzielanie insuliny, estrogenu, progesteronu, testosteronu, DHEA oraz hormonów tarczycy. Wspomaga też pracę nadnerczy, które wytwarzają kortyzol – hormon stresu.
Ponieważ ten pierwiastek odgrywa rolę w metabolizmie glukozy, suplementacja magnezem może być pomocna w leczeniu cukrzycy typu 2 i insulinooporności – stanu, w którym organizm wytwarza insulinę, ale komórki nie reagują na nią prawidłowo.
W ramach szeroko zakrojonej metaanalizy stwierdzono, że spożycie magnezu jest odwrotnie proporcjonalne do występowania cukrzycy typu 2. Wskazuje to, że większe spożycie magnezu może zmniejszyć ryzyko cukrzycy typu 2. W przeglądzie badań stwierdzono, że suplementacja magnezem zmniejszyła insulinooporność u pacjentów z niedoborem magnezu, którzy mieli insulinooporność. W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że suplementacja magnezem poprawiła wrażliwość na insulinę i obniżyła poziom insuliny u starszych szczurów z cukrzycą.
Dzięki temu, że magnez pomaga regulować poziom cukru we krwi, może wspomagać kontrolowanie przyrostu masy ciała spowodowanego czynnikami hormonalnymi. W jednym z badań z udziałem 60 kobiet z zespołem policystycznych jajników (PCOS) stwierdzono, że suplementacja magnezem (250 miligramów dziennie przez osiem tygodni) obniżyła wskaźnik masy ciała (BMI) oraz poziom testosteronu.
Jeśli masz zaburzenia równowagi hormonalnej spowodowane przewlekłym stresem, magnez może ci pomóc. Magnez wspomaga pracę nadnerczy, regulując wydzielanie kortyzolu – głównego hormonu stresu wytwarzanego przez nadnercza. Wpływa też na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), zmniejszając ilość uwalnianego kortyzolu i łagodząc ogólną reakcję na stres.
U kobiet magnez może pomóc w zapobieganiu lub łagodzeniu różnych dolegliwości związanych z hormonami, zwłaszcza u tych, które mają niedobór magnezu. Badania pokazują, że niedobór magnezu wiąże się z bolesnymi miesiączkami (nieregularnymi cyklami), zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS), zespołem policystycznych jajników (PCOS), endometriozą i bezpłodnością. Z przeglądu badań wynika, że suplementacja magnezem była skuteczniejsza niż placebo w łagodzeniu bólu i zmniejszała zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe u kobiet z zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS) lub nieregularnymi miesiączkami.
W przypadku kobiet w średnim wieku magnez może też pomóc w łagodzeniu objawów menopauzy – czyli zespołu objawów występujących w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym, takich jak uderzenia gorąca, nocne poty, zmęczenie, wahania nastroju i bezsenność. Dalsze badania wykazały, że kobiety po menopauzie są bardziej narażone na niedobór magnezu, co może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń tarczycy i innych zaburzeń hormonalnych.
Zalecane dzienne spożycie (RDA) magnezu wynosi:
Górna granica (UL) dla suplementów magnezu wynosi 350 miligramów dziennie. Do skutków ubocznych związanych z przyjmowaniem dużych dawek magnezu zaliczają się nudności, biegunka i skurcze. Bardzo duże dawki mogą powodować zaburzenia rytmu serca i zatrzymanie akcji serca.
Dobrymi źródłami tych składników są orzechy, nasiona, ciemnozielone warzywa liściaste, wzbogacone płatki zbożowe i fasola. Jako suplement magnez można przyjmować samodzielnie, w połączeniu z innymi minerałami, takimi jak wapń, albo jako składnik preparatu multiwitaminowo-mineralnego.
Istnieje kilka różnych form magnezu, z których każda ma swoje własne cechy i nieco inne działanie na organizm. Przeczytaj ten blog , żeby sprawdzić, co będzie dla ciebie najlepsze.
Większość ludzi może odnieść korzyści ze stosowania wysokiej jakości preparatu multiwitaminowego , który zapewni im niezbędne składniki odżywcze i uzupełni ewentualne braki w diecie. Do osób, które powinny rozważyć stosowanie suplementów wspomagających równowagę hormonalną, należą:
Pamiętaj, że suplementy nie zastępują niezdrowej diety. Najlepiej najpierw zaspokoić zapotrzebowanie organizmu na składniki odżywcze poprzez dietę, zanim sięgniesz po suplementy. Niektóre produkty spożywcze są pełne składników odżywczych, które pomagają w naturalny sposób zrównoważyć poziom hormonów. Jednak odpowiednio dobrane suplementy mogą wypełnić wszelkie braki i pomóc w rozwiązaniu konkretnych problemów zdrowotnych oraz osiągnięciu twoich celów.
W twoim organizmie działa ponad 50 hormonów, które wpływają na to, jak funkcjonuje twoje ciało i jak się czujesz, więc osiągnięcie równowagi jest kluczowe, żeby czuć się pełnym energii i dobrze. Chociaż nie masz wpływu na wszystkie czynniki wpływające na równowagę hormonalną, możesz zadbać o to, by Twój organizm otrzymywał składniki odżywcze niezbędne do utrzymania zdrowego poziomu hormonów.
Oprócz omówionych powyżej składników odżywczych, inne suplementy mogą pomóc w naturalnej regulacji gospodarki hormonalnej. Zioła takie jak ashwagandha, waleriana, macai koniczyna czerwona mogą pomóc kobietom z problemami związanymi z zaburzeniami równowagi hormonalnej , takimi jak zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) i objawy menopauzy. Witamina C może też pomagać w utrzymaniu równowagi hormonalnej u kobiet oraz prawidłowego funkcjonowania nadnerczy. Dobry suplement probiotyczny może poprawić stan Twojego mikrobiomu, pomagając w utrzymaniu równowagi hormonalnej.
Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek nowego suplementu, aby upewnić się, że jest on dla ciebie bezpieczny i nie wchodzi w interakcje z lekami, które bierzesz.
Źródła:
Wyłączenie odpowiedzialności: Powyższe stwierdzenia nie zostały ocenione przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA). Produkty te nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom
